انقلاب ابداع و اقتصاد استعداداخبار صنایع خلاق

پرویز کرمی؛ دبیر ستاد فرهنگسازی اقتصاد دانش بنیان و توسعه صنایع نرم و خلاق

گاهی اوقات، بعضی از آگهی های تلویزیونی را که می بینم، تا مدت ها به فکر فرو می روم. البته نه به خاطر جذابیت یا خلاقیت هایی که این تبلیغ ها دارند، بلکه به دنبال پاسخ به یک «چرا؟» هستم. با خودم می گویم، اگر یک فرد خارجی یا کم اطلاع و ناآگاه، بخواهد از روی این آگهی ها، به نوع و میزان تولید، خلاقیت، فناوری و توسعه صنایع ما پی ببرد، چقدر ما را فقیر و تهیدست خواهد دید.

برخی از این محصولات که تبلیغ پرتکرار می شوند، آنقدر ابتدایی و کم اهمیت هستند که جز تعجب، هیچ واکنش دیگری نمی شود نسبت به آن داشت. آن وقت آن «چرا؟» شروع می کند در مغزمان دوران کردن که چرا با این همه توانمندی و داشته، ما باید شاهد تبلیغ اجناسی باشیم که نه جزو نیازهای روزمره یا ضروری هستند و نه در درجه بالای اعتبار خلاقانه و فناورانه واقع اند. یک عادت ناشایستی هم که در این تبلیغات، جاری شده این است که به زور جایزه و وعده های مالی، می خواهند هر طور که شده اجناس شان را بفروشند. در حالی که مردم آگاه اند و کیفیت و خلاقیت برایشان اهمیت دارد، نه جایزه و رنگ و لعاب.

نگاهی به فهرست شرکت های خلاق و دانش بنیان ایرانی می اندازم. نزدیک به ده هزار تا می شوند. یعنی حداقل بیش از ده هزار محصول فناورانه، خلاقانه و نوآورانه تولید می کنند اینها. از این میان، اگر به فرض محال، فقط یک درصدشان، امکان تبلیغ کردن داشته باشند، می شود حداقل 100 محصول. خب، اینها کجا هستند؟ چرا مایه فخر و مباهات مملکت مان را درست و حسابی، از رسانه ها نمی بینیم؟ اینها عصاره وجود جامعه جوان و پویای ما هستند.